Beyaz Güvercin
Kemal Koçak
 
 
Yedi iklimine haber saldım
Uç beyaz güvercin 
Kapattım gözlerimi
Derin soludum, derinlere daldım
Bir gaflet ki bu korkunç bir kâbus
Dünya hapishane
Sadece mazlumlar mahpus
Döndü beyaz güvercin
Sahile vuramamış dalgalarım hırsıyla

Gözyaşları vardı
Sildim ak tüylerinden
Yanık kokusu
Kaybolmamıştı gözlerinden
Korkmuş titriyordu
Sokaktaki ayak seslerinden
Sesi dinmiş evler habersizdi
Onun geri gelişinden

Ateşin kokusu her yerde aynı
Gözyaşı tuzlu
Çocuk çığlığı gibi
Her zaman acı


Çalçene haber geldi yedi iklimden
Bu gaflette sadece mezar taşları
Ayaktaydı

Aldım avucumun içine
Korkmasın diye onu
Ağladı hıçkırarak
Başparmağıma büktü boynunu
Anlat dedim. Nerelerde neler gördün
Susunca anlamıştım
Boğazlandığını oralarda güvercinlerin
Boynu bükülünce anlamıştım
Öldüğünü mazlumu sevenlerin

Verdim onu toprağa
Yatıyor sımsıcak
Bir tohum bir umut tu o
Toprak o’ na gebe yeniden doğacak
Beyaz güvercin bu ya
Masallara mısralara konu
Kırılmış kanatları eli kolu
Mazlumun ahında şamar
Güçlünün korkusu

Beyaz güvercin bu ya
Fakirin şarkısı garibin türküsü
“Allah büyük tür”ü
Taşıyan postadır beyaz güvercin.
 

 

 

 

 

 
 
Ankara - 18.02.2007
İnsani Gelişim Hizmetkârı
Beyin Antrenörü & Sevgipolog
0533 429 52 50
Kemal Koçak
http://sufizmveinsan.com
http://kemalkocak.com
http://okurtacim.com
kemalkocak6@hotmail.com
sevgipolog@yahoo.com.tr