Sonlarına


Her gün biraz daha çıldıran bir öfkeden
Kuruyor yaşamın taze kanı
Bozguna uğramış damarlarında tacirlerin.

Eski bir nöbetçi gibi ense kökümde,
Yıllar yılı bilincimi bekleyen
Ölüm uykusunda parmakları

Bu azap gemisi, bu çark
Söküldükçe dişlerinden
Kendine dönüyor silahları.

Şükran Kurdakul

İstanbul - 09.09.2002
http://gulizk.com


Üst Ana sayfa e-mail